February 22, 2024
11 11 11 AM
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର*
*ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ*
ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ
*ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ
ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ
ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ
*’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ
ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ
Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda
Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda
Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023
ALLUSIONS OF TENDENCIES – Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF SHINE- Manoj Kumar Panda 
Latest Post
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର* *ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ* ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ *ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ *’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023 ALLUSIONS OF TENDENCIES – Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF SHINE- Manoj Kumar Panda 

ରୁଟି — ଡାକ୍ତର କାର୍ତ୍ତିକେଶ୍ୱର ଜେନା

# ରୁଟି #

ଯଦିଓ ବବୁଲ ଏତେ ଚଗଲା ନଥିଲା, ତଥାପି ବି ସବୁଦିନ ଗାଳି ଶୁଣେ ତା’ ମା’ ଙ୍କ ଠୁ l ଆଉ ସବୁଦିନ ଗାଳି ଶୁଣିବା ର କାରଣ ଗୋଟିଏ ହିଁ ଥିଲା l ସେ କାରଣ ଟା ହେଲା,ବବୁଲ କୁଆଡେ ନିତି ନିତି ଖାଦ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ l ମାନେ, ସିଧା କହିବାକୁ ଗଲେ ରୁଟି ଫୋପାଡ଼ି ଦିଏ ତା’ ରୁମ ର ଝରକା ରୁ l କେବେ କେବେ ଡାଇନିଂ ହଲ ରୁ ତା’ପାଇଁ ବଢ଼ା ଯାଇଥିବା ରୁଟି ରୁ ଦି’ ପଟ ପକେଟ ରେ ପୁରେଇ ଆଣି ଝରକା ଦେଇ ଫୋପାଡ଼ି ଦିଏ ତ, ଆଉ କେବେ କେବେ ଲେଟ ନାଇଟ ଯାଏଁ ପାଠ ପଢିବା ର ବାହାନା ଦେଖାଇ ତା’ ଖାଇବା ପ୍ଲେଟ ତା’ ରୁମ କୁ ନେଇ ଆସେ ଆଉ ଠିକ ସେମିତି ଝରକା ଦେଇ ଫୋପାଡ଼ି ଦିଏ ରୁଟି l ବବୁଲ କିନ୍ତୁ ଯେତେ ହୁସିଆର ହେଲେ ବି ଧରା ପଡ଼ିଯାଏ ମା’ ଙ୍କ ହାବୁଡ଼ରେ l ଆଉ ତା’ ପରେ ଷ୍ଟାର୍ଟ ହେଇ ଯାଏ ମା’ ଙ୍କ ଗାଳି, “ଲକ୍ଷ୍ମୀଛଡା, ଚଣ୍ଡାଳ……” ଏମିତି କେତେ କଣ l ବବୁଲ ର ଏସବୁ କିନ୍ତୁ ଦେହ ସୁହା ହେଇ ଗଲାଣି l ସେ ଏ କାନରେ ପୁରେଇ ସେ କାନ ରେ ବାହାର କରିଦିଏ l

ବବୁଲ ଏବେ ଟିକେ ବଡ଼ ପିଲା ହେଇଗଲାଣି l ଆଉ କିଛି ମାସ ପରେ ସେ ହାଇସ୍କୁଲ ଯିବ l ଏବେ ଆଉ ବବୁଲ କୁ ମା’ଙ୍କ ଠୁ ଜମା ଗାଳି ଶୁଣିବାକୁ ପଡୁନି l କାହିଁକିନା, ସେ ଏବେ ଆଉ ଜମାରୁ ରୁଟି ଫିଙ୍ଗୁନି l ଗାଳି ବଦଳେ ଓଲଟା ମା ‘ ଙ୍କ ଠୁ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣୁଛି ସେ l

ୟା’ ଭିତରେ ଦେଖୁ ଦେଖୁ କୁଆଡେ ବାର ବର୍ଷ ବିତି ଗଲାଣି l ବବୁଲ ନୂଆଁ ନୂଆଁ ଚାକିରୀ କରୁଛି କଲିକତା ରେ l ଗୋଟେ ଭଲ ବ୍ୟାଙ୍କ ରେ ଆଉ ଭଲ ପୋଷ୍ଟ ରେ ବି l ସେ ଦିନ ଡ୍ୟୁଟି ଟାଇମ ରେ ବବୁଲ ଅନେଇ ବସିଥାଏ ତା’ ସାମ୍ନାରେ ଝୁଲୁ ଥିବା ବଡ଼ କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟା ଟିକୁ l କାହିଁକିନା, ତା’ ପେଟରେ ମୂଷା ଦୌଡୁ ଥିଲେ l ଘଣ୍ଟା କଣ୍ଟା ଆଉ ମିନିଟ କଣ୍ଟା ବବୁଲ କୁ ଖତେଇ ହେଇ ହେଇ ଆସି ପହଞ୍ଚିଗଲେ ଠିକ ଜାଗାରେ l ଏବେ ଲଞ୍ଚ ଟାଇମ l ଏକ ନିଃଶ୍ୱାସ ରେ ବବୁଲ ଦୌଡିଗଲା ବାହାରକୁ l କିନ୍ତୁ, ବାହାର ର ଦୃଶ୍ୟ ବବୁଲ ର ବାର ବଜେଇ ଦେଲା l ଦୂରରୁ ଦେଖି ସେ ଜାଣି ପାରୁଥିଲା ଯେ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ହିନ୍ଦୁ-ମୁସଲିମ ଦଙ୍ଗା l ଚାଁହୁ ଚାଁହୁ ସମସ୍ତ ଦୋକାନ ବଜାର ବନ୍ଦ ହେଇଗଲା l ବିଚରା ବବୁଲ ଏବେ କଣ କରିବ?

ବହୁତ ବାଟ ପରେ, ଅଧା ଖୋଲା ଅବସ୍ଥା ରେ ହୋଟେଲ ଟିଏ ପାଇଲା ବବୁଲ l ନଇଁ ପଡି ପଚାରିଲା, ” ଭାଇ କିଛି ଖାଇବା ମିଳିବ? ” ସେପଟୁ କେହି ଜଣେ ଖୁବ ମୋଟା ସ୍ୱର ରେ ଉତ୍ତର ରଖିଲା ” ନା, ନା.. ହୋଟେଲ ବନ୍ଦ ଅଛି ଜଣା ପଡୁନି କି ତୁମକୁ l” ବବୁଲ ମୁଁହ ଶୁଖେଇ ଫେରି ଆସୁଥିଲା, ହଠାତ ସେଇ ହୋଟେଲ ରୁ କେହି ଜଣେ ଡାକ ଦେଲା, ” ଓ, ବାବୁ ଜଲଦି ଆସ ଜଲଦି l” ବବୁଲ ଦୌଡିଲା ହୋଟେଲ ଭିତରକୁ ଆଉ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ କେହି ଜଣେ ହୋଟେଲ ର ସଟର ଟାଣି ଦେଲା l ସେ ଦେଖିଲ ହୋଟେଲ ର ଚାରି ଆଡେ ସବୁ ଖାଦ୍ୟ ଫିଙ୍ଗା ଫୋପଡ଼ା ହେଇ ପଡିଛି l ସେ ବୁଝି ପାରିଲା, ଏସବୁ ଦଙ୍ଗାକାରୀ ଙ୍କ କାରନାମା l ଗୋଟିଏ ଟେବୁଲ ଉପରେ ଖାଲି ଚାରି ଖଣ୍ଡ ରୁଟି ଆଉ ଡାଲି ଗୋଟିଏ ପ୍ଲେଟ ରେ ଥୁଆ ହେଇଚି l ଆଉ ଚେୟାର ରେ ବସିଥିବା ଲୋକ ଟାକୁ ଦେଖି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବାରି ହେଉଥିଲା ଯେ ସେ ନିହାତି ମାଲିକ ହିଁ ହେଇଥିବେ l ମାଲିକ ଜଣଙ୍କ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଦେଇ ପ୍ଲେଟ ଟା’ ବବୁଲ ଆଡକୁ ବଢ଼େଇ ଦେଇ ଖାଇବାକୁ ଇଙ୍ଗିତ କଲେ l କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କରି ଏଇ ଦୟା ପଣ କୁ ବବୁଲ ସହଜେ ଗ୍ରହଣ କରି ପାରୁନଥିଲା l ମାଲିକ ଜଣଙ୍କ ତା’ ପରେ ବବୁଲ କୁ ନିଜ ଜୀବନ ରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ନିଚ୍ଛକ କାହାଣୀ ବବୁଲ କୁ ଶୁଣାଉଥିଲେ l କାହାଣୀ ସରିଲା ବେଳକୁ ବବୁଲ ର ଆଖିରେ ଲୁହ ଜକେଇ ଆସିଥିଲା l ଦୁଃଖରେ ନୁହେଁ ମ ଖୁସିରେ l ବବୁଲ ଥତମତ ହେଇ କହିଲା, ” ତୁମେ ସେଇ…. ବାରବୁଲା ବା..ବୁ..ଲା l” ମାଲିକ ଜଣଙ୍କ କାନ୍ଧରୁ ଗାମୁଛା କାଢି ନେଇ ବବୁଲ ର ଲୁହ ପୋଛୁ ପୋଛୁ କହିଲେ, ” ଆରେ ତୁ ସେଇ ଛୁଆ… ଝରକା ପଟୁ…. ସବୁଦିନ ମୋ ପାଇଁ…. ରୁଟି…. I” ବାବୁଲା ମୁଣ୍ଡ ଟୁଙ୍ଗାରି ହଁ କଲା l ମାଲିକ ଜଣଙ୍କ କହିଲେ ” ଭଲ ହେଲା, ତୁ ଆଉ ରୁଟି ଫିଙ୍ଗିଲୁନି ମୋ ପାଇଁ.. ନହେଲେ ମୁଁ ସେଇ ବାରବୁଲା ହେଇକି ହିଁ ଥାଆନ୍ତି l” ବବୁଲ ପ୍ଲେଟ ଚାଟି ସଫା କରିଦେଲା l ଆସିଲା ବେଳକୁ ମାଲିକ ଜଣଙ୍କ ବବୁଲ କୁ କୁଣ୍ଢେଇ ନେଇ ମୁଣ୍ଡରେ ହାଲକା ଚୁମା ଟିଏ ଦେଇ, ସେପଟେ ହସି ହସି କି କହିଲେ, “ଆରେ ମୋ ପାଇଁ ରୁଟି ବନାଓ, ମୋର ତ ସବୁ ରୁଟି ତ ଏ ଟୋକା ଖାଇଦେଲା l

Dr. Kartikeswar Jena
Burdwan, west Bengal

Loading

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *