August 02, 2021
11 11 11 AM
*ପାରିବାନି କିଆଁ ଜିଣି ହୃଦୟ – ବିନୋଦିନୀ ଦାଶ*
*କିଏ ତୁମେ -ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା *
*ଶ୍ରାବଣରେ ଯିବା ଶିବ ମନ୍ଦିର – ଡ. ପ୍ରିୟମ୍ବଦା ସାମଲ*
*ତଥାପି କହୁଛ–ଶିବାନନ୍ଦ ବାରିକ*
*ନାରୀ ହିଁ ନାରୀ -ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ*
*ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ରାତିର ଜହ୍ନ ଆଲୋକ – ରୀକ୍ଷିରାମ ମେହେର*
*ଅଭିଶପ୍ତ ମଣିଷର ବ୍ୟଥା-ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ବେହେରା*
*ମୁଁ ଭଲ ମଣିଷଟିଏ ହେବି – ବିନୋଦିନୀ ଦାଶ*
*କୁଆଁତାରା – ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ*
*BROKEN PROMISES – Dr.Prasana Kumar Dalai*
*ବାପା – ରୁଦ୍ର ନାରାୟଣ ଦାଶ*
*କୁହୁକ ତାନ – ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ*
*ମଣିଷ ଜାତି – ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀ ପରିଡା*
*UNSUSPECTING FACE – Dr.Prasana Kumar Dalai*
*HARMLESS ZIGZAG ROAD – Dr. Prasana kumar Dalai*
*Soul Recapituled – Amb Maid Čorbić*
*A PSALM OF THE SOUL – Milka Minkova*
A Psalm Of Life – Faisal Justin
*Psalm of the Soul – Sudipta Mishra*
*Psalm of our Soul – Lyn Ramos V Alfonso*
Latest Post
*ପାରିବାନି କିଆଁ ଜିଣି ହୃଦୟ – ବିନୋଦିନୀ ଦାଶ* *କିଏ ତୁମେ -ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା * *ଶ୍ରାବଣରେ ଯିବା ଶିବ ମନ୍ଦିର – ଡ. ପ୍ରିୟମ୍ବଦା ସାମଲ* *ତଥାପି କହୁଛ–ଶିବାନନ୍ଦ ବାରିକ* *ନାରୀ ହିଁ ନାରୀ -ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ* *ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ରାତିର ଜହ୍ନ ଆଲୋକ – ରୀକ୍ଷିରାମ ମେହେର* *ଅଭିଶପ୍ତ ମଣିଷର ବ୍ୟଥା-ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ବେହେରା* *ମୁଁ ଭଲ ମଣିଷଟିଏ ହେବି – ବିନୋଦିନୀ ଦାଶ* *କୁଆଁତାରା – ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ* *BROKEN PROMISES – Dr.Prasana Kumar Dalai* *ବାପା – ରୁଦ୍ର ନାରାୟଣ ଦାଶ* *କୁହୁକ ତାନ – ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ* *ମଣିଷ ଜାତି – ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀ ପରିଡା* *UNSUSPECTING FACE – Dr.Prasana Kumar Dalai* *HARMLESS ZIGZAG ROAD – Dr. Prasana kumar Dalai* *Soul Recapituled – Amb Maid Čorbić* *A PSALM OF THE SOUL – Milka Minkova* A Psalm Of Life – Faisal Justin *Psalm of the Soul – Sudipta Mishra* *Psalm of our Soul – Lyn Ramos V Alfonso*

ମୁଁ ଦୁର୍ଗ — ଦୀପିକା ପେରେଇ

***ମୁଁ ଦୁର୍ଗ***
*********

ମୁଁ ଦେଖିଛି ପ୍ରୋପାଗଣ୍ଡା ଙ୍କ ଶାସନ
ଦେଖିଛି ଦକ୍ଷ ସେନାପତି ର ପ୍ରହାର
ଦେଖିଛି ବିଭତ୍ସ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ
ଦେଖିଛି କେତେ ଆତ୍ମ ଦାହ
ଦେଖିଛି ପ୍ରେମ ବୈରାଗ ଆଉ
ପ୍ରତାରଣା ର ଝଡ଼ ….
ଦେଖିଛି ଦୁଇ ଟଙ୍କା ର ଶିକାର,
ଦୁଇ ଟଙ୍କା ର ଉପାର୍ଜନ ଆଉ ଭୋକ
ସବୁ ଦେଖି ନିଶବ୍ଦ ବୋଲି
ସେଥିପାଇଁ ଆଜି ମୁଁ ଦୁର୍ଗ ,,,

କେତେ ଯେ କେତେ ମା ‘ ” ମୋ କୁନା କୁ
କିଏ ଦେଖିଛ କି ” ? ପ୍ରଶ୍ନ କରି
ମୋ ବକ୍ଷରେ ମୁଣ୍ଡ ପିଟି ଢଳିଛନ୍ତି
କେତେ ସ୍ତ୍ରୀ ଆସି ” ମୋ ସ୍ବାମୀ କେଉଁଠି …?
ଆଉ କେତେ ବାପା “ମୋ ଝିଅ…?
ସବୁ ଜାଣି ଚୁପ୍ ରହିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଦୁର୍ଗ ….,,,

ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଛି
ବିରହୀ ପ୍ରେମିକା ମୋ ବୁକୁ କୁ
ତା ଅଶ୍ରୁ ରେ ଧୌତ କରିଛି
ସବୁ ଜାଣି ବି ନିରୁତ୍ତର , ଅଜ୍ଞ…
ମୁଁ ତା ଲୁହ କୁ ଦେଖି ଚୁପ୍ ରହିଛି
ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ଶକ୍ତ ରୂପେ ଗଣା
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଦୁର୍ଗ …

ମତେ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚରା ଯାଉଛି ହେଲେ
ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାର ବୋଲି କୁହା ଯାଇନି
ମୋ ଉପରେ ଉତ୍ତର ଲେଖା ଯାଇଛି
ହେଲେ ଭିତରେ ସତ୍ୟତା ଦେଖା ଯାଇନି
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଦୁର୍ଗ ….,,,

ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖେ କେତେ କାହାଣୀ ର
ଆରମ୍ଭ ଆଉ ଶେଷ ।
ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣେ କେତେ ପ୍ରେମ ବାଣୀ
ଆଉ ପ୍ରତାରଣା ର କୋହ
ସବୁ ପରେ ବି ମୁଁ ନିଶବ୍ଦ
ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଦୁର୍ଗ…,,,

କେତେ ପ୍ରେମ ମଳୟ ପବନ
ମତେ ସ୍ପର୍ଶୀ ବହିଯାଇଛି….
ଆଉ କେତେ ବିରହ ଜ୍ୱାଳା ର ଅଗ୍ନି
ସବୁ ସହିଛି ବୋଲି ବୋଧେ ମୁଁ ଦୁର୍ଗ….,,,

ହଜାରେ ଆସନ୍ତି ହଜାରେ ଯାଆନ୍ତି
ସବୁ ଦେଖେ ସବୁ ଶୁଣେ ଅନୁଭବ ବି କରେ
ନିରୁତ୍ତର ବୋଲି ଆଜି ମୁଁ ଦୁର୍ଗ …,,,

ପ୍ରତିନିୟତ ଏସବୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ୍ଷ ଦର୍ଶି ପାଲଟି
ପାଲଟି କେତେ ମିଥ୍ୟା ର ସତ୍ୟ
ସବୁ ଦେଖି ,ଶୁଣି ,ସହି…
ମୋ ବକ୍ଷ ରୁ ପଲସ୍ତରା ରୂପେ ଝରିପଡେ ରୁଧିର
ଟଳି ପଡେ ମୋ ଶରୀର ର ଏକ ଅଂଶ
କିନ୍ତୁ ଦର୍ଶକେ କହନ୍ତି ପୁରାତନ ର ଅବକ୍ଷୟ
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ଦୁର୍ଗ … ।

ମୋ ଭିତରେ ମୁଁ ଦେଇଛି ଧନୀ ,ଗରିବ ,
ବ୍ରହ୍ମ, ଶୁଦ୍ର,ଚୋର,ସାଧୁ ଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ
କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାୟ ର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି ପୁଣି
ମୋ ଶରୀରରୁ ଝରିପଡେ ରୁଧିର ରୂପେ
ଖଣ୍ଡେ ପଲସ୍ତରା ଆଉ ସେମାନେ
ପୁନଃ ଭାବନ୍ତି ପୁରାତନ ର ଅବକ୍ଷୟ
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଦୁର୍ଗ……”*

ଦୀପିକା ପେରେଇ

 580 total views,  1 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *