April 19, 2024
11 11 11 AM
ମାଆ–ମଧୁସ୍ମିତା ମିଶ୍ର
ମୁଁ ସହର ତଳିର ଝିଅ –ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ବାଇଁ
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର*
*ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ*
ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ
*ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ
ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ
ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ
*’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ
ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ
Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda
Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda
Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023
Latest Post
ମାଆ–ମଧୁସ୍ମିତା ମିଶ୍ର ମୁଁ ସହର ତଳିର ଝିଅ –ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ବାଇଁ *ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର* *ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ* ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ *ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ *’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023

*ଝୁଲା–ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା*

*ଝୁଲା*

ଗତାନୁଗତିକ ଜୀବନଧାରାର
ଏକ ସାଙ୍କେତିକ ଅଙ୍ଗ,
ଯାହାକୁ ଆୟୁଧ କରି
ନିଜ ସ୍ବପ୍ନର ପୃଥିବୀକୁ ସାଉଁଟି ହୁଏ,
ତମାମ ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳର ଜମାପୁଞ୍ଜି
ଅହର୍ନିଶି ଝୁଲୁଥାଏ
ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଲୁହ-କୋହକୁ
କାନ୍ଧରେ ଲାଉତୁମ୍ବା କରି…..।

ଚପଳ ବୟସର ବୋଝ
କାନ୍ଧରୁ ଅଧ୍ୟୟନକୁ,
ଉଦ୍ଦାମ ବୟସର ଭାର
ବୋହିବାର ସଳଖ ଚାଟୁତା ଭିତରେ
ଝୁଣ୍ଟୁଥାଏ ପୁଣି ସଳଖୁଥାଏ
ଅସହଜକୁ ସହଜ କରିବାରେ ;
ଖାଲଢିପ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଚାଲୁ
କେତେବେଳେ ଯେ ଅଣ୍ଟା ସଳଖିଯାଏ
ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଯାତନା ଯନ୍ତ୍ରଣା ସବୁ ଆପଣାର ଲାଗେ ,
କାନ୍ଧରେ ଝୁଲୁଥିବା ଝୁଲାଟା
ତାର ମୂକସାକ୍ଷୀ ହୋଇଯାଏ…..।

ଅସଜଡା ନଥିପତ୍ରର ଦସ୍ତାବିଜଟା
ବାହାରକୁ କିନ୍ତୁ ଖୁବ୍ ଚହଟ ଚିକ୍କଣ,
ଉପରକୁ ହସୁଥାଏ, ଦହନରେ ଜଳୁଥାଏ
ଭିତରେ ଭିତରେ ଖୁବ୍ କୁହୁଳୁଥାଏ ;
ଦୁନିଆ ପର ହୋଇଯାଏ
ସେ କିନ୍ତୁ ଦେହକୁ ଜାକିହୋଇ
ଶରୀରର ଉଷ୍ମତା ମାପୁମାପୁ
ଦେହ ଦରଜର ବୋହିଲା ଲୁଣିଆ ରକ୍ତକୁ
ଖୁବ୍ ଖୁସିରେ ପିଉଥାଏ….।

ଝୁଲାମଣିଷର ଝୁଲାଟିଏ –,
ଦୈନନ୍ଦିନ ଶାଖ ପଖାଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି
କେବେ କେଉଁ ଧୁ ଧୁ ଖରାରେ
ପଥଚାରୀର ପଥ ଲାଘବ ତକିଆ ପାରେ ତ
କେବେ ସଂଜ୍ଞା ନଥିବା ବିକୃତ ମାନସିକ ରୋଗୀର
ଗହଳେ ସ୍ବପ୍ନର ବହଳେ ନିଦ….।

ସତରେ ଝୁଲା !
ସ୍ମୃତି ବିସ୍ମୃତିର ଚିତ୍ର ପଟରେ
ନିଆରା ତୋ ଛବି,
ତୁ ସିନା କାନ୍ଧରେ ଓହଳି
ଦେହକୁ ଆଉଜି ଥାଉ,
ଶେଷରେ କାନ୍ଧୁଆ ସାଥେ
ତୁ ବି ଜୁଇକୁ ସାଥୀହୋଇ ଯାଇଥାଉ ;
ଏତେ ଆତ୍ମୀୟତା କୃତଜ୍ଞ ପଣରେ
ବିଶ୍ବସ୍ତ ଝୁଲାଟେ
ତୋ ପରି କିଏ ଅଛି ଯେ……. ????

ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ପଣ୍ଡା, ବସନ୍ତିଆ, ଭଦ୍ରକ।

Loading

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *