May 22, 2022
11 11 11 AM
“କିଏ ତୁମେ ଅଭିସାରିକା”- ପବିତ୍ର ବେହେରା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ହୃଦୟ ରଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚୁନିଲ କୁମାର ଗଙ୍ଗ ଦେଵ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ସ୍ୱାଗତିକା ବେହେରା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚିନ୍ମୟୀ ମହାପାତ୍ର
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ରାୟ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ— ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ୍
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଭାରତୀ ପଣ୍ଡା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରୀତିରଞ୍ଜନ ନାୟକ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର
ଲୁହର ଅନ୍ତରାଳେ — ପ୍ରଣତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମିଶ୍ର
ଇଛାମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ରେ — ମହେନ୍ଦ୍ର ନନ୍ଦ
ବିକୃତ — ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର
ଗଙ୍ଗା ଯେ ଦେଶେ ବହେ — ଭରତ ବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ
କବି ଟିଏ ମୁଁ କବି ଟିଏ — ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ
ସନ୍ତାନ — ଅରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଦାଶ
ଅତିବଡି ତବ ବଡ଼ିମା — ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମାଝୀ
ଆହ୍ୱାନ — ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର
ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶ — ଅରୁଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର
ଲୁହ — ରଶ୍ମୀବାଳା ଶତପଥୀ
Latest Post
“କିଏ ତୁମେ ଅଭିସାରିକା”- ପବିତ୍ର ବେହେରା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ହୃଦୟ ରଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚୁନିଲ କୁମାର ଗଙ୍ଗ ଦେଵ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ସ୍ୱାଗତିକା ବେହେରା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚିନ୍ମୟୀ ମହାପାତ୍ର ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ରାୟ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ— ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ୍ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଭାରତୀ ପଣ୍ଡା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରୀତିରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର ଲୁହର ଅନ୍ତରାଳେ — ପ୍ରଣତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମିଶ୍ର ଇଛାମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ରେ — ମହେନ୍ଦ୍ର ନନ୍ଦ ବିକୃତ — ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର ଗଙ୍ଗା ଯେ ଦେଶେ ବହେ — ଭରତ ବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ କବି ଟିଏ ମୁଁ କବି ଟିଏ — ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ ସନ୍ତାନ — ଅରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଦାଶ ଅତିବଡି ତବ ବଡ଼ିମା — ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମାଝୀ ଆହ୍ୱାନ — ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶ — ଅରୁଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର ଲୁହ — ରଶ୍ମୀବାଳା ଶତପଥୀ

*ଭୋକ-ବନଲତା ଜାଲି*

ଭୋକ 

ବନଲତା ଜାଲି 

*******************

ପେଟର ଜ୍ୱାଳାକୁ କୁହାଯାଏ ଭୋକ

ଭକ୍ଷଣ ହୁଏ ତାହାର ବିନାଶ

ପେଟ ଭୋକ ଲାଗି ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ଲୋକ

ବଦଳି ସେ ହୁଏ ଖରାପ ମଣିଷ

ଭୋକ ଅନ୍ୟ ନାମ କ୍ଷୁଧା

କରିବା ପାଇଁକି ତା’ର ପ୍ରଶମିତ

ମଣିଷ କରେ ନାନା ଧନ୍ଦା ll

 

ଶରୀରର ଭୋକ ଅଟଇ କାମନା

ସେଥିପାଇଁ ନାରୀ ପାଏ ନିର୍ଯାତନା

କାମନାର ଜ୍ୱାଳା କରେ ବାଟବଣା

ମଣିଷ କିଛି ନ ପଡଇ ଜଣା

ହରାଇ ନିଜ ଇଜ୍ଜତ

ହୀନପଶୁ ତୁଲ୍ୟ ହୁଅଇ ନିନ୍ଦିତ

ନିଜେ ନ ହୋଇ ସଂଯତ ll

 

ଐଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭୋକ ଅଟଇ ଲାଳସା

ଲୋଭ କରିଚାଲେ ପ୍ରତ୍ୟେହ ସହସା

କାହାକୁ ତାହାର ନ ଥାଏ ଭରସା

କରିଚାଲେ ସିଏ କଳାର ବେଉସା

ସଂଚୟ କରିଣ ଧନ

ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଗଲେବି ସମ୍ମାନ

ବୁଝେନି ତାହାର ମନ ll

 

ଆଧ୍ୟାତ୍ମୀୟକ ଭୋକ ଅଟଇ ଚେତନା

ସୃଷ୍ଟିକରେ ମନେ ସ୍ବର୍ଗୀୟ ଭାବନା

ଲୋଭ ମୋହମାୟା କରି ଆନମନା

ଶୁଦ୍ଧପୂତ ହୋଇ ତେଜଇ କାମନା

ଆତ୍ମାକୁ ନିର୍ମଳ କରି

ନୈସର୍ଗୀୟ ପଥେ ଥାଏ ସଦା ମନ

ଚାଲୁଥାଏ ବିଭୁ ସ୍ମରି ll

 

ଜ୍ଞାନର ଭୋକଟି ଅଟଇ ପିପାସା

ଯେତେ ପାନ କଲେ ମେଣ୍ଟେ ନାହିଁ ତୃଷା

ମୃତ୍ୟୁ ଯାଏ ତା’ର ପୁରେ ନାହିଁ ଆଶା

ଜୀବନରେ କେବେ ହୁଏନି ମିମାଂସl

ଜ୍ଞାନ ଉଠୁଥାଏ ଝଳି

ସମାଜରେ ଭରେ ନୂତନଚେତନା

ଅଜ୍ଞାନର ପଡେ ବଳି ll

 

ବନଲତା ଜାଲି 

 93 total views,  2 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published.

+ 53 = 63