ପବିତ୍ରତା

 

ଏଡିଯାଅନା ବନ୍ଧୁ

ପ୍ରିୟାର ପ୍ରୀତି,

ସାଥୀର ଛାତି ତଳର ତାତିକୁ !

ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତମପାଇଁ

ଓଦା ହେଉଥିବା

ଆଖିପତାର ପବିତ୍ରତାକୁ !!

 

ଏବଂ

ଡେଇଁ ଯାଅନି

ଦରଦୀ କାନଭାସର

ଦୁଃଖଦ ପିରାମିଡକୁ !

 

ଫେରି ଚାହଁ

ସେଇ ନୀଳ ସମୁଦ୍ରକୁ,

ଏମିତି କେତେଯେ ଆଖିରୁ

ଗଡି ଗଡି ତ

ପାଲଟିଛି ସମୁଦ୍ର…….!

ଭୟ କରନି ସେ ନୀଳ ରଙ୍ଗକୁ !

ନିଳିମାର ସଙ୍ଗିନୀକୁ !!

ହାତ ପାପୁଲିରେ ମୁନ୍ଦେ ନେଇଆସ

ଦେଖିବ

କାଚ ପରି ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ନିର୍ମଳ

ତାର ପବିତ୍ରତାକୁ !!!

 

ଶୁଭେନ୍ଦୁ ମେହେର

ଯାଲୋଏ, ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର-୧୮

 39 total views,  1 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *