ବୋଉ

ବୋଉ…
ତୋ କଥା ଭାରି ମନେ ପଡେ
ଶ୍ରାବଣୀ ର ବର୍ଷା ରାତି
ନିରୋଳା ପ୍ରହରେ..
ଅନ୍ଧକାର ଦାଉସାଧି
ଫେରି ଯାଏ ଥାଏ ଯେବେ
ତୋ ପଣତ ତଳେ….
ନିର୍ଭିକ ପୁରୁଷ ଟେ
ମୋ ଭିତରେ ଶୋଇ ଯାଏ
ତୋ ଅଭୟ କୋଳେ….

ଆଉ….
ତୁ ବି ମନେ ପଡ଼ୁ ମୋର
ଶୀତ ସକାଳ ର
ଅଳସ ଖରାରେ…
ଲୁହ ମିଶା ଓଦା ଓଦା
କାକର ଟୋପା ରେ
ସେ ଖରା ବି ହାରମାନେ
ତୋ ଉଷୁମ ବୁକୁର
ଗଭୀରତା ମାପୁଥିବା
ବେଳେ……..

ପୁଣି…..
ମନେ ପଡ଼ୁ ମୋର
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ର ମୁହଁ ସଂଜ ବେଳେ
ରଜନୀ ଗନ୍ଧାର ବାସ୍ନା
ପବନ ରେ ଲୁଚକାଳି
ଖେଳୁଥିବା ବେଳେ….
ସେ ସୁବାସିତ ବାସ୍ନା
କିଂନ୍ତୁ କିଛି ନୁହେଁ
ତୋ ମମତା ର
ବାସ୍ନା ତୁଳନା ରେ…

ଇନ୍ଦୁପ୍ରଭା ବିଶ୍ୱାଳ
ଜଗତସିଂହପୁର

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *