December 06, 2021
11 11 11 AM
*PEACEFULL CLOUDSPHERE–Maid Čorbić*
*CALM CLOUDS-Prasanna Bhatta*
*CALM CLOUDS–Chinmayee Mohapatra*
*Calm Clouds–Marck Ogbac*
*CALM CLOUDS–Ramesh Chandra Pradhani*
*Calm Clouds–Hazel Domingo*
*Calm clouds–Gayatri mishra*
*ଭସାମେଘ–ମୁକ୍ତିରାଣୀ ଦେବତା*
*”ଭସା ମେଘ”-ସ୍ଵପ୍ନାରାଣୀ ପାଣିଗ୍ରାହୀ*
*ଭସା ମେଘ–ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ସିଂହ*
*ଭସାମେଘ–ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ*
*ଭସା ମେଘ–ଅଞ୍ଜଳି ଗିରି*
*ଭସାମେଘ–ସନ୍ଧ୍ୟାରାଣୀ ହୋତା*
*ଭସା ମେଘ–ପ୍ରତିମା ବାରିକ*
*ଟିପେ ପୃଥିବୀର ମୋହ – ସୀମାଞ୍ଚଳ ପଣ୍ଡା*
*ମରିଚିକା – ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ*
*ଅପେକ୍ଷା ର ମୁହୁର୍ତ୍ତ – ନିର୍ମଳ ବାରିକ*
*ତୁ ଥା ମୁଁ ଯାଉଛି ଋଷି – ମୁକ୍ତିରାଣୀ ଦେବତା*
*BEYOND LIMITS -Dr.Prasana Kumar Dalai*
*କବିଟିଏ ମୁଁ କବିଟିଏ – ଜିତେନ୍ଦ୍ର ଗିରି*
Latest Post
*PEACEFULL CLOUDSPHERE–Maid Čorbić* *CALM CLOUDS-Prasanna Bhatta* *CALM CLOUDS–Chinmayee Mohapatra* *Calm Clouds–Marck Ogbac* *CALM CLOUDS–Ramesh Chandra Pradhani* *Calm Clouds–Hazel Domingo* *Calm clouds–Gayatri mishra* *ଭସାମେଘ–ମୁକ୍ତିରାଣୀ ଦେବତା* *”ଭସା ମେଘ”-ସ୍ଵପ୍ନାରାଣୀ ପାଣିଗ୍ରାହୀ* *ଭସା ମେଘ–ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ସିଂହ* *ଭସାମେଘ–ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ* *ଭସା ମେଘ–ଅଞ୍ଜଳି ଗିରି* *ଭସାମେଘ–ସନ୍ଧ୍ୟାରାଣୀ ହୋତା* *ଭସା ମେଘ–ପ୍ରତିମା ବାରିକ* *ଟିପେ ପୃଥିବୀର ମୋହ – ସୀମାଞ୍ଚଳ ପଣ୍ଡା* *ମରିଚିକା – ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ* *ଅପେକ୍ଷା ର ମୁହୁର୍ତ୍ତ – ନିର୍ମଳ ବାରିକ* *ତୁ ଥା ମୁଁ ଯାଉଛି ଋଷି – ମୁକ୍ତିରାଣୀ ଦେବତା* *BEYOND LIMITS -Dr.Prasana Kumar Dalai* *କବିଟିଏ ମୁଁ କବିଟିଏ – ଜିତେନ୍ଦ୍ର ଗିରି*

*ନୀଳବହ୍ନି – ୪ ::ବନ୍ଦୀ ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ– ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା*

#ନୀଳବହ୍ନି – ୪
#ବନ୍ଦୀ_ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ
****************
ସେଦିନ ଥମକିଥାଏ ସମୟ ସେଇଠି
ଷୋଳସହସ୍ର ଗୋପୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ
ଥଳକୂଳ ଭୁଲି ଲହଡ଼ି ମାରୁଥାଏ ଯମୁନା..!

ଆଉ ବିମଳା..?

ଥରଥର କମ୍ପିତ ତା’ ଓଠରେ
ବୋଧହୁଏ, ତୃତୀୟ ଥର ସେଇ ଏକା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏ ନନ୍ଦ ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବୁ କାହ୍ନା..?
ପୁଣି ଅନୁରୋଧର ଶେଷ ଚେଷ୍ଟା
ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ତୁ’ କୁଆଡେ ଯାଆନା…ରେ ।

ଦାଣ୍ଡରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ମୁହାଁ ସଜ୍ଜିତ ରଥ
ଶୁଭୁଥାଏ ମର୍ମନ୍ତୁଦ ଘୋଡ଼ା ଟାପୁ ଶବ୍ଦ
ବିମଳା ଛାତି ହୁଏ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷତାକ୍ତ…

ବିମଳା..!
ତୋ ହୃଦୟରେ ସର୍ବଦା ରହିବି…

ଏ ନିଶ୍ଚୟ ପୁଣି ଏକ ଆଶ୍ବାସିତ ଭ୍ରମ…
ହାୟ ନୀଳପୁରୁଷ..!
ତୁମ ଜନ୍ମଠାରୁ ଏ ଜଗତକୁ
କିଆଁ ଭ୍ରମରେ ରଖିଛ..?

ଜାଣିଛୁ କାହ୍ନା…
ମୋ ହୃଦୟର ସଂଗୋପିତ ପରିଭାଷା..?
ତୋ ବିବାହରେ ହୋଇଥାନ୍ତି ନୃତ୍ୟରତା
ଏଇତ ଥିଲା ମୋର ଏକମାତ୍ର କାମନା,
ତୋ ହସ୍ତର ଚିତାରେ ଜଳିଥାନ୍ତି ଦିନେ
ଏଇ ଥିଲା ମୋର ଶେଷ ବାସନା…!

କହିପାରିବୁ…
ଗାଈଆଳ ପିଲା ମନରେ
ପୁଣି କେମିତି ଭରା ଏତେ ଛଳନା..?
ଓଃ…ତୁ ପରା ରାଜାର ପୁଅ ରାଜା
ତୋ ଚରିତ୍ରରେ ନ ରହିବ କେମିତି ଛଳନା..!

ଯେଉଁ କୋହର ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଅଟକି ଯାଏ ଗଳା ପାଖରେ
ଏବେ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ କୋହ ଘାରୁଥାଏ
ନୀଳପୁରୁଷର ଛାତିରେ…

କଥାର ମୋଡ଼ ଏଇଠୁ ବଦଳେ…
ଅଥଚ ବଦଳେନି ସମୟର କ୍ରୁରତା…

ଯାଉଛି ବିମଳା…ମୋତେ ବିଦାୟ ଦେ…
ହଁ…
ଉପହାର କିଛି ଦିଅନ୍ତୁନି ଗଲାବେଳେ..!

..
କାହ୍ନା…ନେବୁ କି… ଆଖି ଅଶ୍ରୁ
ଏଇତ ଗରିବର ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଉପହାର
ସେତିକି ହିଁ ତା’ର ଲାଭ ସେତିକି ହିଁ ତା’ର ମୂଳ ।

ହେଲେ କାହ୍ନା…ତୁ ତ’ ରାଜା…
ଏ ଅଶ୍ରୁରେ କରିବୁ କଣ..?
ଆନମନା କାହ୍ନା କହେ ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ ଚାପିଦେଇ
ଯାଃ… ତୁ ଗୋପୀନି ମିଛେଇ
ଗଲାବେଳେ ଉପହାର ବି ଦେଲୁନାହିଁ..!

ବିମଳା କହେ…
ତୋ ନୀଳବହ୍ନିରେ,
ବିମଳା ଦିନେ ଉଜୁଡ଼ି ଯିବାପରେ
ଆଉ ପାଖରେ ବାକି କଣ ଅଛି କହ..?

ନୀଳପୁରୁଷକୁ ଆଢୁଆଳ କରି
ବିମଳା ଘୁରି ପଡ଼େ… ଫେରି ଆସୁଥାଏ…
ଗୁଣୁଗୁଣୁ, ଅଶ୍ରୁ ସଜ୍ଜଳ ଆଖିରେ କହୁଥାଏ
ଯା କାହ୍ନା … ରହିବୁ ଯା ଖୁସିରେ… ।
#ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା

 349 total views,  2 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *