December 07, 2023
11 11 11 AM
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର*
*ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ*
ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ
*ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ
ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ
ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ
*’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ
ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ
Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda
Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda
Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023
ALLUSIONS OF TENDENCIES – Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF SHINE- Manoj Kumar Panda 
Latest Post
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର* *ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ* ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ *ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ *’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023 ALLUSIONS OF TENDENCIES – Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF SHINE- Manoj Kumar Panda 

*ଦାଦନର ଦୁଃଖ– ଡ଼. ଅଶୋକ କୁମାର ଷଡଙ୍ଗୀ*

#ଦାଦନର ଦୁଃଖ#

ଡ଼. ଅଶୋକ କୁମାର ଷଡଙ୍ଗୀ, ଭଞ୍ଜନଗର

ଫୁଲବାମାରୁ ଫୁଲବାଣୀ
କେରଳରୁ କଣ୍ଟାବାଞ୍ଜି
ଅବା ସୁରଥରୁ ଶେରଗଡ଼
ଅହୋରାତ୍ର ଚାଲୁଥାଏ ସର୍ବସ୍ୱାନ୍ତ ହୋଇ
ନିଜ ଭିଟାମାଟି ପଥେ, ପେଟ ଚାଖଣ୍ଡ ପାଇଁ
ଭୋକ ସହିତ ସାଲିସ୍ କରୁଥାଏ
ଉପାର୍ଜନ-ଅବରୋଧ-ଗଡ଼ରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ
ପୁଣି ଫସିଯାଏ ଏକା ଏକା
ଜୀବନ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ
ଅଫେରନ୍ତା ଅଭିମନ୍ୟୁ ପରି
ବଞ୍ଚିବାର ନିରବଛିନ୍ନ ସଂଗ୍ରାମରତ ଅଭାବି ମଣିଷ
ସେ ହେଉଛି ଆଜିର ଦାଦନ;
ଯୁଗ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ନିଶବ୍ଦ କମ୍ପନ,
ଦୀନତାର ଭଗ୍ନ ମୂର୍ତ୍ତିଟିଏ

ସବୁ ଦୁଃଖକୁ ଗଣ୍ଠିଲିରେ ପୁରେଇ
ବାନ୍ଧିରଖିପIରେ ସିଏ ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟରେ
ପେଟପାଟଣା ପାଇଁ ପଡିରହେ
ଚିରକାଳ ଭିନ୍ନ ପୃଥିବୀରେ
ଶୋକ ସନ୍ତପ୍ତI ସ୍ତ୍ରୀ, ରୋଗୀଣା ମାଆ
କୋମାଳମତି ଆପତ୍ୟର ଆଣ୍ଠୁକୁଡ଼ା ସ୍ୱପ୍ନ
ସବୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଏ ମୁଠେ ଅନ୍ନ ପାଇଁ
ପରଦେଶରେ ପାଇଟି କରେ ବୋଲି
ସିଏ ପ୍ରବାସୀ; ପତନର ନର୍କ କୁଣ୍ଡଟିଏ!

ପ୍ରବାସୀ ହେଉ କି ଦାଦନ
ଅଦୃଷ୍ଟର ରଜ୍ଜୁରେ ବନ୍ଧା ଅରକ୍ଷିତ ଜୀବନ
ସାରୁପତ୍ରେ ଢଳଢଳ ଜଳ ବିନ୍ଦୁପରି ଅଣାୟତ
ସ୍ୱଚ୍ଛଳତାର ପରସରେ କେବେ ଛଳଛଳ
ପତ୍ରହରିତ ବଗାନ, କେବେ କେବେ
ଅଭାବବୋଧର ପତ୍ରଝଡା ପର୍ଣ୍ଣମୋଚି ବଣ
ଯାହାର ହାଡ଼ରେ ଗଢିଉଠେ ସହସ୍ର ସହର
ଶ୍ରମ ଓ କର୍ମରେ ବହୁଥାଏ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତର ଗଙ୍ଗା
ଇଟାଭାଟିର ଧୁଆଁ କି କାରଖାନାର ବିଷାକ୍ତ ବାଷ୍ପରେ
ବିନାଖାଦ୍ୟ ଓ ବିନାପାରିଶ୍ରମିକରେ
ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗାଇ
ଖଟୁଥିବା ଦାଦନର ଆଖିରୁ ଝରୁଥାଏ
ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ତତଲା ଅଶ୍ରୁ
ଶ୍ରମ-ଶୋଷଣକାରୀ ମାଲିକର ନାଲି ଆଖି ତଳେ
ସେ ଦାଦନ ହେଉ କି ଶ୍ରମିକ
ଦେଶ ଉନ୍ନତିର କର୍ଣଧାର:
ପ୍ରଗତିର ନିଛଳ ପ୍ରତୀକ,
ଚିର ସହଚର ଆମ ସମାଜର

ବିନା ଖାଦ୍ୟପେୟ ଜୀବନକୁ ବାଜିଲଗାଇ
ଚାଲି ଚାଲି ଆସୁଥିବା ସୁଦୂର ଶ୍ରମିକ
ଯାହାର ମର୍ତ୍ତ୍ୟସ୍ମୃତି ଅଭ୍ୟୁପଗମ ଇତିହାସ ମାତ୍ର
ଡଷ୍ଟବିନରୁ ପଚାସଢା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା
ଭୋକିଲା ମଣିଷର ଦାରୁଣ ଦୃଶ୍ୟକୁ
ଶୁଖିଲା ରୁଟି ପ୍ୟାକେଟ ହାତରେ ଧରାଇ
ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଆତ୍ମପ୍ରଚାର ପାଇଁ
ସେଲ୍ଫି ନେଉଥିବା ଆମେ ସବୁ ଉଲାଟତIରୁବ୍।

Loading

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *