April 13, 2024
11 11 11 AM
ମାଆ–ମଧୁସ୍ମିତା ମିଶ୍ର
ମୁଁ ସହର ତଳିର ଝିଅ –ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ବାଇଁ
*ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର*
*ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ*
ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ
*ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ
ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ
ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ
*’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ*
“ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ
ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ
Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda
Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda
ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda
Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023
Latest Post
ମାଆ–ମଧୁସ୍ମିତା ମିଶ୍ର ମୁଁ ସହର ତଳିର ଝିଅ –ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ବାଇଁ *ମାନବିକତା ବନାମ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା –ରିଙ୍କୁ ମେହେର* *ସହର ସୁନ୍ଦରୀ କ’ଣ ଗାଁ ର ମହକ ବୁଝି ପାରିବ–ଟିଲି ମଲ୍ଲିକ* ବାପାମାଆ ମାନେ ଏବେ କୁଆଡେ ଭାରି ଅଦରକାରୀ–ବାଦଲ ପଲେଇ *ଗାଁ ର ପାଣି ପବନ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲାଗି ଲାଞ୍ଛନା-ସୋନାଲି ନାୟକ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଆଜିର ସମାଜକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାବୁକ- ଝୁନୁ ଦାସ ଆଧୁନିକତାର ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି-ପୂଜାରାଣୀ ଦାସ ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ମାନବର ମାନବିକତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ -ଅରୁଣ ଡାକୁଆ *’ମୃତ୍ୟୁ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ’ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା- ଶାଶ୍ଵତୀ ନନ୍ଦ* “ଉଷ୍ଣ ଅପରାହ୍ନ” ଏକ ଆକଳନ- ତୃପ୍ତିମୟୀ ରାଉଳ ସମ୍ପର୍କର ମାନେ(ଆଲେଖ୍ୟ ରଚନା)- ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ସ୍ୱାଇଁ Allusions Of Longing–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF PELLUCID–Manoj Kumar Panda Allusions Of God’s Legacy–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY ROUTE –Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF MY CLOSED EYES–Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF TEARDROPS-Manoj Kumar Panda ALLUSIONS OF FORTUNE–Manoj Kumar Panda Our Volunteers For Suryodaya Shanti Soumitri Sammilani -2023

*ନିଃସ୍ବ_ପ୍ରତିବିମ୍ବ– ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ସାହୁ*

#ନିଃସ୍ବ_ପ୍ରତିବିମ୍ବ

ଛବିର ଆଭାସ ବି କେବେ କେବେ
ବାସ୍ତବିକତାର ପରିଚୟ ଦିଏ,
ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଦେହ ମୁକୁଳା କେଶ ବି କେବେ କେବେ
ଦାରିଦ୍ର୍ଯତାକୁ ସୁଚାଏ,
ଧରା ବି ଆଜି ନିଜ ଅନ୍ତଃ ଫାଡି ଚିତ୍କାର କରୁଛି,
ମନର ଉପନିବେଶବାଦିତା ବିନାଶର ପଥ ପରିଷ୍କାର କରାଏ ।

ଶୂନ୍ୟତାରେ ଭରପୁର ଏ ସମାଜ
କେଉଁ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଗର୍ବ ଦେଖାଏ,
ମୁଣ୍ଡ ମାଳ ମାଳ କଳା ବାଦଲ ଭିତରେ
ଆଶାର କିରଣ ବି ଲୁଚିଯାଏ,
ଭୋକିଲା କୋହ ସିନା ଆଜି ଚୁପ୍ ହୋଇଯାଇଛି,
ଦୌରାତ୍ମ୍ୟର ଅନ୍ଧ ସମାଜରେ ଏ କି ରାଜକତା ଶୋଭାପାଏ ।

ଜୀର୍ଣ୍ଣ କୁଡିଆର ଅନ୍ଧକାର ଭିତରେ
କାହା ସ୍ବପ୍ନ ବି ଆଜି ଶୋଇଯାଏ,
ସୁଖ ପ୍ରାସାଦର ପିପାସାରେ
କାହା ବଞ୍ଚିବାର ଆଶା ବି ବଳି ପଡିଯାଏ,
କ୍ଷମତାର ଚାପ ସିନା ନିର୍ଭିକତାକୁ ପଙ୍ଗୁ କରିଦେଇଛି,
ଏ ଅହଙ୍କାରର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ କେଉଁ ଉଷାର ପ୍ରତିକ୍ଷାରେ ।

ସଂଯମତା ବି କେବେ କେବେ
କାହା ଅସହାୟତାର କଥା କହେ,
ଏ ଅସହାୟତା ବି କେବେ କେବେ
ଶିକାରୀର ଆସ୍ପର୍ଦ୍ଧାକୁ ସୁଯୋଗ ଦିଏ,
କାହା ଫୁଙ୍ଗୁଳା ପଣତ ସିନା ଆଜି ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି,
ଏ ଦୈହିକ ତୃଷ୍ଣା କେବଳ ପାଶବିକତାର ପରିଚୟ ଦିଏ।

ଇଚ୍ଛାର ବେଉସା କରୁ କରୁ
ପାଦ ବୁଡେଇ ଆସେ କଳୁଷତାର ପଙ୍କେ,
ଶୁନ୍ଯ ପୃଥିବୀରେ ଥାଳ ଧରି ବୁଲିଲେ
ମେଞ୍ଚାଏ ବିତୃଷ୍ଣା ହିଁ ମିଳିପାରେ,
ଦିନର ଆଭା ତଳେ ସିନା ସଂଗ୍ରାମୀ ତାରକାଟି ଲୁଚିଯାଇଛି,
ମାତ୍ର ଏକ ନକ୍ଷତ୍ର ହିଁ ଧରାକୁ ସମୂଳେ ନାଶ କରିପାରେ ।

ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ସାହୁ

Loading

5 thoughts on “*ନିଃସ୍ବ_ପ୍ରତିବିମ୍ବ– ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ସାହୁ*

  1. Hello There. I found your blog using google. This is an exxtremely well written article.
    I’ll make sure to bookmark it and return to read more of your useful information. Thanks for the post.
    I’ll certainly return.

  2. Verry nice post. I just stumbled upon your blog and wanted
    to say that I’ve truly enjoyed surfing around your blog posts.

    In any case I will bee subscribing to your feed and I hope you write again very soon!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *