May 22, 2022
11 11 11 AM
“କିଏ ତୁମେ ଅଭିସାରିକା”- ପବିତ୍ର ବେହେରା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ହୃଦୟ ରଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚୁନିଲ କୁମାର ଗଙ୍ଗ ଦେଵ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ସ୍ୱାଗତିକା ବେହେରା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚିନ୍ମୟୀ ମହାପାତ୍ର
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ରାୟ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ— ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ୍
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଭାରତୀ ପଣ୍ଡା
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରୀତିରଞ୍ଜନ ନାୟକ
ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର
ଲୁହର ଅନ୍ତରାଳେ — ପ୍ରଣତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମିଶ୍ର
ଇଛାମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ରେ — ମହେନ୍ଦ୍ର ନନ୍ଦ
ବିକୃତ — ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର
ଗଙ୍ଗା ଯେ ଦେଶେ ବହେ — ଭରତ ବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ
କବି ଟିଏ ମୁଁ କବି ଟିଏ — ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ
ସନ୍ତାନ — ଅରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଦାଶ
ଅତିବଡି ତବ ବଡ଼ିମା — ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମାଝୀ
ଆହ୍ୱାନ — ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର
ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶ — ଅରୁଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର
ଲୁହ — ରଶ୍ମୀବାଳା ଶତପଥୀ
Latest Post
“କିଏ ତୁମେ ଅଭିସାରିକା”- ପବିତ୍ର ବେହେରା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ହୃଦୟ ରଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚୁନିଲ କୁମାର ଗଙ୍ଗ ଦେଵ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ସ୍ୱାଗତିକା ବେହେରା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଚିନ୍ମୟୀ ମହାପାତ୍ର ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଙ୍କା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ରାୟ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ— ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ୍ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ଭାରତୀ ପଣ୍ଡା ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରୀତିରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଅପରାହ୍ନର ଅବଶୋଷ — ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର ଲୁହର ଅନ୍ତରାଳେ — ପ୍ରଣତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମିଶ୍ର ଇଛାମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ରେ — ମହେନ୍ଦ୍ର ନନ୍ଦ ବିକୃତ — ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର ଗଙ୍ଗା ଯେ ଦେଶେ ବହେ — ଭରତ ବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ କବି ଟିଏ ମୁଁ କବି ଟିଏ — ଜାନକୀ ମହାନ୍ତ ସନ୍ତାନ — ଅରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଦାଶ ଅତିବଡି ତବ ବଡ଼ିମା — ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମାଝୀ ଆହ୍ୱାନ — ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶ — ଅରୁଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର ଲୁହ — ରଶ୍ମୀବାଳା ଶତପଥୀ

: *ମୁଁ ପୁଣି ଝରି ଯିବି — କାଳି କୁମାର*

: ମୁଁ ପୁଣି ଝରି ଯିବି

ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ବ, କିଛି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ
ମୁଁ ଅଲଗା ହୋଇଯିବି
ଗଛରୁ-ଡାଳରୁ-ପତ୍ର ଗହଳିରୁ-ନିଜ ଜୀବନରୁ ।
କିଛି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ପୁଣି ଶୋଇଯିବି
ଧରଣୀର କୋଳରେ- ଧୂଳିକଣାର ମେଳରେ
ଅନ୍ତିମ ଶଯ୍ୟାରେ ।
ମୁଁ ହଜିଯିବି,
ରାତ୍ରିର ଅନ୍ତିମ ପ୍ରହରରେ
ପ୍ରଭାତର ପହିଲି ସ୍ପର୍ଶରେ
ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଥମ କିରଣରେ ।।
ମୁଁ ହିଯିଯିବି
ବହୁରୂପୀ ସମୟ ପରି
ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତିଟି ପରି
ଅପରିବ୍ୟକ୍ତ ଭାବନାଟେ ପରି
ଅଲୋଡା ଜୀବଟେ ପରି
ମୁଁ ପୁଣି ଠକି ଦେଇ ଝରି ପଡ଼ିବି
ଗଛରୁ-ଡାଳରୁ-ପତ୍ର ଗହଳିରୁ-ନିଜ ଜୀବନରୁ ।
ମୁଁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯିବି
ଜହ୍ନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯୋଛନାରୁ
ଶିଶିରର କାକର ବିନ୍ଦୁରୁ
କୁହୁଡ଼ିର ମମତାପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ପର୍ଶରୁ
ପବନ ସହ ପ୍ରତିବେଶୀ ସାଜୁଥିବା ସୁ-ଗନ୍ଧରୁ
ମୁଁ ପୁଣି ଠକି ଦେଇ ଝରି ପଡ଼ିବି
ଗଛରୁ-ଡାଳରୁ-ପତ୍ର ଗହଳିରୁ-ନିଜ ଜୀବନରୁ ।
ଏଇ ତ କିଛି କ୍ଷଣ ପୂର୍ବରୁ ଜୀବନ ପାଇଥିଲି
ଆକାଶର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ,
ଜହ୍ନକୁ ବଢ଼ିବାରେ ଦେଖୁଥିଲି
ଲହଡ଼ି ଭଙ୍ଗା ଯୋଛନାର
ଶରୀରକୁ ପଖାଳି ଥିଲି,
କ୍ରମାନ୍ଵୟରେ,
ଭାସମାନ ବାଦଲର,  ଚନ୍ଦ୍ର ସହ
ଲୁଚକାଳି ଦେଖୁଥିଲି
ଏଇ ତ କିଛି କ୍ଷଣ ପୂର୍ବରୁ ଜୀବନ ପାଇଥିଲି ।।
ନିଜ ମହକରେ ଆତ୍ମହରା ହେଉଥିଲି
ପ୍ରବାହେ ବିସରି, ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ ଫେରୁଥିଲି
ନିଝୁମ ଶୂନ୍ୟରେ, ତାରାମାନଙ୍କ ମେଳରେ
ଉଜ୍ଜଳ ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ,
ନବ୍ୟ ଜୀବନକୁ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲି
ଏଇ ତ କିଛି କ୍ଷଣ ପୂର୍ବରୁ ଜୀବନ ପାଇଥିଲି ।।
ଏଇ ପୁଣି ହାରିଯିବି
ନିଜ ଜୀବନରୁ ତରିଯିବି
ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ ଭୁଲିଯିବି
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଠକି ଦେଇ
ମୁଁ ପୁଣି ଝରି ପଡ଼ିବି
ଗଛରୁ-ଡାଳରୁ-ପତ୍ର ଗହଳିରୁ-ନିଜ ଜୀବନରୁ ।
କିଛି କ୍ଷଣରେ,
ମୁଁ ପୁଣି ହରେଇ ଦେବି
ମୋ ଜୀବନକୁ
ମୋ ମହକକୁ
ମୋ ପରିଚୟକୁ ।।

କାଳି କୁମାର
ଭୋଗରାଇ, ବାଲେଶ୍ଵର

 364 total views,  1 views today

6 thoughts on “: *ମୁଁ ପୁଣି ଝରି ଯିବି — କାଳି କୁମାର*

  1. Hi my loved one!
    I wish to say that this post is amazing, great written and include approximately all significant infos.

    I would like to see extra
    posts like this .

  2. Awesome blog!
    Do you have any tips for aspiring writers?
    I’m planning to start my own website soon but I’m
    a little
    lost on everything. Would you propose starting with a free platform like WordPress or go
    for a paid option?
    There are so many options out there that I’m totally overwhelmed ..

    Any recommendations? Thanks!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

+ 67 = 71