February 05, 2023
11 11 11 AM
ଅବାଗିଆ ମନ, ହୁଅ ସଚେତନ – ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର
ପ୍ରିୟା ତୁମେ.. ତୁମେ.. – ତପନ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ
ନୂଆ ଯୁଗର ଛୁଆ – ଅଶୋକ କୁମାର ପତି
ତୁ –  ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ
ହେ ଲାବଣ୍ୟବତୀ ପରୀ – ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମେହେର
ସ୍ବାର୍ଥୀମଣିଷ – ସରୋଜ କୁମାର ସାହୁ
ଅମଳିନ ପଦଚିହ୍ନ – ନୀହାରିକା ପଣ୍ଡା 
ଭାବର୍ ଡୋର୍ – ଅଭୟ ସରାପ୍
ଯେସାକୁ ତେସା – ଭାସ୍କର ରାଉତ
ନଟବର କ’ଣ ଖବର – ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର
ବାହା ଘର ନୁଆଁ ନୁଆଁ – ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର
ଅଳସ ଆଖିରେ ଭିଜା ସପନ – ଶ୍ରୀ ଭରତବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ 
ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ – ଡଃ ପ୍ରିୟମ୍ବଦା ସାମଲ
ସପ୍ତସ୍ୱରରେ ଜୀବନ-ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ସେଠୀ
ହୃଦୟର ଗୀତି-ଜୟଶ୍ରୀ ଖଟୁଆ
ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ-ସୁଶ୍ରୀ ଶୁଭସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି
ସରସ୍ୱତୀ ଜଣାଣ-ଭୃଗୁଶାସ୍ତ୍ର ବିଶାରଦ ପଣ୍ଡିତ ସୁଧାଂଶୁ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ (ଶର୍ମା)
ବାକ୍ୟ ଦେବୀ ସରସ୍ଵତୀ-ଉର୍ମିଳା ଗଉଡ଼
ଭିନ୍ନ ପରିଭାଷା-ଜୀବନ ପ୍ରଦୀପ ପ୍ରଧାନ
ଦରଦି_ଦରଦ – ସୁମିତ୍ରା ନାୟକ 
Latest Post
ଅବାଗିଆ ମନ, ହୁଅ ସଚେତନ – ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର ପ୍ରିୟା ତୁମେ.. ତୁମେ.. – ତପନ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ ନୂଆ ଯୁଗର ଛୁଆ – ଅଶୋକ କୁମାର ପତି ତୁ –  ମନୋଜ କୁମାର ଦାସ ହେ ଲାବଣ୍ୟବତୀ ପରୀ – ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମେହେର ସ୍ବାର୍ଥୀମଣିଷ – ସରୋଜ କୁମାର ସାହୁ ଅମଳିନ ପଦଚିହ୍ନ – ନୀହାରିକା ପଣ୍ଡା  ଭାବର୍ ଡୋର୍ – ଅଭୟ ସରାପ୍ ଯେସାକୁ ତେସା – ଭାସ୍କର ରାଉତ ନଟବର କ’ଣ ଖବର – ଜୁମର ନାଥ ପାତ୍ର ବାହା ଘର ନୁଆଁ ନୁଆଁ – ଜୟ କୁମାର ମିଶ୍ର ଅଳସ ଆଖିରେ ଭିଜା ସପନ – ଶ୍ରୀ ଭରତବନ୍ଧୁ ବିଶ୍ୱାଳ  ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ – ଡଃ ପ୍ରିୟମ୍ବଦା ସାମଲ ସପ୍ତସ୍ୱରରେ ଜୀବନ-ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ସେଠୀ ହୃଦୟର ଗୀତି-ଜୟଶ୍ରୀ ଖଟୁଆ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ-ସୁଶ୍ରୀ ଶୁଭସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି ସରସ୍ୱତୀ ଜଣାଣ-ଭୃଗୁଶାସ୍ତ୍ର ବିଶାରଦ ପଣ୍ଡିତ ସୁଧାଂଶୁ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ (ଶର୍ମା) ବାକ୍ୟ ଦେବୀ ସରସ୍ଵତୀ-ଉର୍ମିଳା ଗଉଡ଼ ଭିନ୍ନ ପରିଭାଷା-ଜୀବନ ପ୍ରଦୀପ ପ୍ରଧାନ ଦରଦି_ଦରଦ – ସୁମିତ୍ରା ନାୟକ 

ପଢନ୍ତୁ ନୃସିଂହ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଙ୍କ ଗଳ୍ପ ଅନୁଭୁତିରେ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ପିଲାଦିନ

ଅନୁଭୁତିରେ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ପିଲାଦିନ
*************************

ସମୟ ଥିଲା ପ୍ରାୟ ଦିନ ୯.୦୦ ଟା । ସ୍କୁଲ୍ କୁ ବାହାରିବାକୁ ତର ତର ଥିଲି । ଘରର ଢ଼ିଙ୍କିଆ କଳରେ ଗାଧୋଇବା ବେଳେ
ହଟାତ୍ ମାନେ ପଡ଼ିଗଲା ବିନ୍ଧିଥିବ ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ପକେଟରେ ଗୋଟେ କାଗଜ ଟୁକୁଡା ଅଛି। ସେହିକ୍ଷଣି ମୁଣ୍ଡରେ କିଛି ପସିଲାନି ଯେ ସେ କାଗଜଟା କଣ ବୋଲି । କାଗଜ ଖୋଲିବା ସମୟରେ ବୋଉକୁ ଡାକୁଥାଏ ସେ କାଗଜ ଟୁକୁଡାକୁ ସୁଖେଇଦେବା ପାଇଁ । ଦେଖୁ ଦେଖୁ କାଗଜରେ ପ୍ରଥମ ଧାଡି ଲେଖାଥିଲା” କାହାକୁ କହିବୁନି”। କିଛିକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଜାଣିପାରିଲି ଯେ ସେଇଟା କଣ ଥିଲା । ବୋଉ ଆସି ପଚାରିବାରୁ ତାକୁ କହିଲି .……

: ନା… ଲୋ.. ବୋଉ କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ ସେଇଟା
:ଭଲରେ ଦେଖିଲୁ ତ କାଳେ କିଛି ଦରକାର ଥିବ ।
: ନା…ନା…କରି ବାରମ୍ବାର ସେ ବିଷୟକୁ ଲୁଚେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି ଆଉ ସେ କାଗଜ ଟିକୁ ଟିକେ ଦୂରକୁ ଦି ଖଣ୍ଡ କରି ଫୋପାଡି ଦେଲି।କିଛି ସମୟ ପରେ ଖାଇସାରି ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇ ଫେରିଲା ବେଳକୁ ଦେଖେତ ସମସ୍ତେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି । ହଁ.. ହଁ… କହିବାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲି ଏଠି ସମସ୍ତେ କହିଲେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି; ବାବା,ବୋଉ ଆଉ ମୋ ଦୁଇ ବଡ଼ ଭଉଣୀ । ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ ବହୁତ ଗେଲବସରରରେ ବଢ଼ିଛି । ସ୍କୁଲରୁ ଆସି କାହିଁ କାନ୍ଦୁଛ ବୋଲି ପଚାରିବାରୁ କେହି କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେନାହିଁ । ବଡ଼ ଭଉଣୀ ସଙ୍ଗୀତା ମୋତେ ଡାକି ତା କୋଳରେ ବସେଇ କହିଲା “ତୁ ଖାଲି ଶୁଣି ମାନି (ସାନ ଭଉଣୀ )କଣ ପଢ଼ୁଛି “। ସାନ ଭଉଣୀ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଦୁଇଫାଳ ଚିଠିକୁ ଯୋଡ଼ି ପଢିବାରେ ଲାଗିଲା ।ମୁଁ ଜାଣି ପାରିଲି ଯେ ସେ ଚିଠି ଥିଲା ମୁଁ ଗାଧେଇବା ବେଳେ ପକେଇଥିବ କାଗଜ ଟୁକୁଡା। ସେ ଥିଲା ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ଆଉ ଶେଷ ପ୍ରେମପତ୍ର । ଲେଖାଥିଲା” ଏ ଚିଠିକୁ କାହାକୁ ଦେଖେଇବନି । ମୁଁ ତୁମ ପାଖେ ସବୁବେଳେ ଅଛି, ରହିଛି ଆଉ ରହିଥିବି । ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ବଞ୍ଚିପରିବି ନାହିଁ । ତୁମେ ମୋ ପ୍ରାଣ, ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ , ଅମାବାସ୍ୟାର ଚାନ୍ଦ, କିନ୍ତୁ ଏତିକି କରିବ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ କୁଆଡେ ଯିବନି । ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ ମୁଁ ମରିଯିବି ” ଏପରି ଅନେକ କିଛି ପରିଭାଷା । ଆମ ଘରେ କିନ୍ତୁ ଏତିକି ଛୋଟ ବୟସରେ ଏପରି କରିବା ମୋ ପାଇଁ ଠିକ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣିପାରିଥିଲେ । ବୋଉ ସେଦିନ ମୋତେ ତା ମୁଣ୍ଡ ଛୁଆଁ ଇ ଶପଥ କରେଇଥିଲେ ଏ ମାର୍ଗକୁ କେବେ ନ ଯିବା ପାଇଁ । ବାସ୍ ସେତିକି । ମୋ ଜୀବନରେ ଏକ ବିରାଟ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସ୍ୱର ଉଠିଥିଲା ସେ ଦିନ ଠାରୁ ଏ ମାର୍ଗକୁ ନ ଯିବା ପାଇଁ ।ସତରେ “ଭଗବାନ ଯାହା ଚ କରନ୍ତି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ” । ଗୋଟେ ଚିଠି ଯଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କନ୍ଦେଇଦେଇପରେ ମୋ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧର ଅବହେଳା କଣ ନ କରିବ ସେମାନଙ୍କ ଅଵସ୍ଥା ! ମୋ ଜୀବନ ର ଏକ ମସ୍ତବଡ ଭୂଲ୍ ଥିଲା ସେଇଟା ସତ ;କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣି ପାରିଥିଲି ଯେ ମୋ ଘର ଲୋକମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଜୀବନ କଣ ଆଉ କେତେ ଜନ୍ମ ବି ନେଇପାରନ୍ତି ।

©®ନୃସିଂହ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ଶିକ୍ଷକ,ପୁରୀ

 418 total views,  1 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *